Waarom Alzheimer in beweging?

Waarom Alzheimer in beweging?

Wellicht dat mijn verhaal jou inspireert. Tijden een crowdfundingscursus kreeg ik de opdracht om in mijn omgeving en daarbuiten mensen te motiveren mij te helpen om dit project van de grond te krijgen. Dit was de allereerste aanleiding om een website in wordpress op te zetten met de weinige kennis die ik hierover had vergaard. De reacties waren meteen gaaf. Zowel uit mijn directe omgeving als van volkomen vreemden. Hoe wonderlijk allemaal. Wie vraagt die slaagt!

Hulp is normaal

“Fantastisch dat je me wilt helpen”, reageerde ik op de allereerste die haar hulp aanbood toen ze hoorde van mijn project, ik krijg er kippenvel van. “O, dat vind ik toch zo normaal, zo was het antwoord. “ Meteen daarop kreeg ik een email van een trouwe vriend die me al jaren zomaar helpt, en waar ik het dan wel normaal van vind als hij weer eens wat voor me doet. Bij hem ben ik het al gewend. Verander de wereld, begin bij jezelf en je omgeving. Eigenlijk draait het hier allemaal om in het leven. Wij vinden het heel normaal om een handje te helpen, maar als het aankomt om hulp vragen, is dat soms een van de moeilijkste dingen die je moet doen. En hoe fantastisch het uit kan werken als die helpende hand zomaar op je pad komt.

Mijn persoonlijk verhaal

Gera de Leeuw: "Iedereen met de ziekt van Alzheimer moet zo snel mogelijk gaan bewegen".

Gera de Leeuw is de oprichter van Alzheimer in Beweging.

Ik ga terug naar 2002. Na een voor me uitgeschoven en niet ontdekte burn-out en aderverkalking werd ik zo goed als rolstoelafhankelijk. Ik vulde mijn dagen met wat ik kon, achter de computer zitten als venster op de wereld. Totdat ik gebeld werd door een circusdirecteur Maurice Veldkamp die mijn verhaal over werkloos zijn aanhoorde en zorgde voor een paradigmaverschuiving in mijn leven. Hij vroeg of ik wist hoe bijzonder belangrijk ik was. Ik had alles wat hij nodig had en wat ik niet op waarde wist te schatten. Namelijk: internet, en mijn spontane ingevingen, alle tijd, en veel know how van de krantenbusiness. Ik bekeek mezelf toen hij dat vertelde met zijn ogen en dat was voor mij een nieuw perspectief en een nieuwe leven.
De volgende dag stond ik bij de Kamer van Koophandel, en begon een tekstbureau. Ik had 1 klant! Het Magic Circus. Een levensveranderende gebeurtenis. Die van mijn eigenwaarde realiseren en zelf het heft in handen nemen. Tijdens een ondernemers cursus leerde ik hoe ik alles moest aanpakken, de eerste stap in de wereld die circus heet.

Het wonderleuke van circusmaterialen

Ik kreeg een bijzondere taak, namelijk mensen naar het circus lokken en dat begon op ieder plekje waar het circus kwam weer opnieuw. Een uitdagende functie met veel vrijheid en genoeg afwisseling. Ik sprankelde van de ideeën, het ene idee was te realiseren, het andere niet. Al doende leer je. Ik heb veel bedacht dat totaal geen effect had, maar er zijn ook hele mooie dingen ontstaan die wel resultaat opleverden. In het zaken doen is het belangrijk dat mensen jou je business gunnen. Ze moeten eerst van je leren houden. En hoe leer je mensen van het circus te houden? Misschien door ze te laten ervaren hoe bijzonder het is. Bij de eerste de beste brainstormsessie kwamen we op het idee, om mensen zelf die ervaring op te laten doen. Door bedrijfsfeesten, schoolworkshops, kortom, door het zelf doen, te leren jongleren en borden draaien en draadlopen en nog veel meer. Werken met circusmaterialen is wonderleuk, en dat moesten de mensen maar eens snel ontdekken. Dat was het begin van mijn evenementenbedrijf. De Leeuw Circusevents.

Circuskunsten

Jongleerdemonstratie met Gera

Jongleerdemonstratie met Gera. (Foto: Martine Goulmy)

Ik heb me heel lang niet zelf met circuskunsten bezig gehouden omdat ik dacht dat ik daar te onhandig voor was. Daarom huurden we mensen van een circusschool in Dordrecht in, Sophia Teuteberg, een echte circusartieste uit Duitsland die na haar leven als circusartieste met een eigen circusschool was begonnen. Ik hield me zelf bezig met de organisatie en want ik was super onhandig met circusmaterialen. 1 bal vangen was al moeilijk voor me en bewegen werd steeds lastiger. Na een dotterbeurt kon de rolstoel de deur uit, en na een heupoperatie was ik weer helemaal in de running.

Zelf leren jongleren

De nieuwsgierigheid overwon het. In 2009 begon ik zelf met jongleren. Let wel, het heeft een half jaar geduurd voor ik wist hoe ik 2 ballen kon gooien, en nog eens drie maanden extra voor ik het kunstje door had met 3 ballen. Vervolgens begon het bordjes draaien (6 weken), het werken met flowersticks (8 weken). De ene na de andere circuskunst beoefende ik tot wanhoop van mijn thuiswonende kinderen die af en toe dol werden van deze activiteiten binnenshuis. Als er iemand weet hoe moeilijk het is, dan ben ik het, en dat is ook mijn kracht, want dan verdiep je je in een eenvoudige techniek en kun je mensen snel iets aanleren. Van de opbrengst van elke workshop die ik verkocht werden circusmaterialen aangeschaft, ik begon met materiaalverhuur met instructie hoe de materialen te gebruiken, en per week leerde ik zelf steeds meer technieken onder de knie te krijgen.

Geen succesmomenten = afhaken

Ik ging nadenken over hoe mensen sneller konden leren om te leren jongleren. Mijn “proefpersonen” waren deelnemers bij de dak- en thuislozenopvang in Den Haag, waarmee ik tussen de bedrijven door, als webredacteur van de website Hollandse Markten in contact kwam. Mensen die het fantastisch vonden dat ze wat leuks konden doen met die circusmaterialen, maar dit waren ook mensen die heel makkelijk afhaakten als ze geen succesmomenten konden ervaren. Het was voor mij een uitdaging om er over na te denken hoe ik deze doelgroep zo lang mogelijk kon boeien en vasthouden.

Variaties van tussenoefeningen

Mijn jongleermethode werd er een met een hele serie succesmomenten, bovendien ontstond er al snel een onderling verbeterde band tussen de mensen die hieraan meededen. Win-win-winsituaties, en zo werkt het nu nog steeds. Later bleek dat het wiel dat ik had uitgevonden al lang bestond in de wereld van de jongleerkunsten. In de basis zat bijna geen verschil, behalve het bijbehorende verhaal en de eindeloze variaties van tussenoefeningen vanwege die succesmomenten. Niet kijken naar wat je niet kunt, maar naar wat je wel kunt.

Nienke Beintema

De juiste hulp of de mooiste toevalligheid op het juiste moment, dat is denk ik essentieel. Nienke Beintema van de wetenschappelijke bijlage van de NRC ontdekte via mijn websites al snel mijn jongleeractiviteiten. Ze had een onderzoek gezien in Nature Science van Dr. Schol, die in Oxford bezig was met een onderzoek naar de effecten van jongleren op de hersenen. Alzheimerpatiënten, mensen met MS, Parkinson, ze zouden er allemaal baat bij hebben om te leren jongleren. Na 6 weken waren de resultaten al blijvend volgens dit onderzoek. Nienke belde mij om te vragen naar mijn ervaringen, en zo ontstond een artikel dat bewaard werd door mensen uit het vak, die werkten met dementerenden. Het was voor mij de basis om op 2 congressen te gaan praten over Jongleren en Alzheimerpatiënten. Daarna waagde ik me in t hol van de leeuw, in een Alzheimercafé. En daar klonk al snel de vraag of ik daadwerkelijk ervaring had met deze patiënten. Nee, dat had ik nog niet, sterker nog, ik wist er niets van af. Maar wilde het wel proberen.Lees hier het artikel dat werd gepubliceerd in de NRC De kracht van jongleren, Beintema

Lerend vermogen van mensen met dementie

Om meer te weten te komen ging ik ook naar een congres van Studie Arena over het Lerend vermogen voor mensen met dementie. Daar maakte ik kennis met veel gedreven mensen uit het vakgebied. En goede plek om je te oriënteren. Onder andere leerde ik hier het werk van Theater Veder kennen, waar ik inmiddels al twee trainingen achter de rug heb over het speels omgaan met Alzheimerpatiënten. Verder lagen daar twee fantastische boeken die ogen openen en die iedereen zou moeten hebben die ermee te maken krijgt. Had ik het maar geweten en Opnieuw geleerd, oud gedaan.

Circomundo en mijn circusopleiding

Gera in de trapeze

Niets was te dol voor me, van rolstoel naar trapeze in een paar jaar tijd.

Voor mijn website Circusweb ontdekte ik naast het bestaan van gewone circussen ook iets nieuws, de explosieve groei van jeugdcircussen. En daarbij ook een overkoepelende organisatie Circomundo, die de belangen van deze jeugdcircussen wilden gaan coördineren. Al snel volgde na een paar email uitwisselingen ook een bezoek aan Eveline Alders, die bezig was met de opbouw van Circomundo. Na wat contactuitwisseling bood Circomundo een compleet nieuwe opleiding voor circusbegeleiders van circusscholen. Ook ik mocht meedoen met deze opleiding, en daar heb ik ontzettend veel geleerd van circuskunsten, en het doorgeven van circuskunsten aan anderen, rekening houdend met het competentieniveau. Na een jaar veel oefenen en stage mocht ik trots mijn certificaat in ontvangst nemen. En dat was het moment dat ik ook zelfstandig les begon te geven op kinderpartijtjes, feesten, scholen, mijn leven werd een feest.

Bewegen met Alzheimerpatiënten

In Warmond bij Marienhaven kreeg ik in 2010 van Janny Stam, activiteitencoördinator, de kans om daadwerkelijk aan de slag te gaan met dementerenden. Onder leiding van Jolande Montagne, die een prachtig bewegingsprogramma had met de bewoners van dit verzorgingstehuis mocht ik wekelijks beleven hoe er werd gereageerd op het gooien met ballen. En daar maakte ik kennis met het lerend vermogen van mensen met een vorm van dementie. Hun onhandigheid leek op de mijne, toen ik ermee begon. Kwestie van oefenen en oefenen. Het gekke is, in het begin hadden we het erg druk met ballen van de grond rapen. Nu we 2 jaar verder zijn, hoeven we nauwelijks nog naar de grond te duiken. We zien dat de vaste deelnemers er erg handig in zijn. En dat terwijl ze echt niet meer weten dat ze wellicht al eerder met balletjes hebben gewerkt. Iedere week verbaasd over je eigen handigheid, dat is een feest!

Braingym ©

Een van de mensen die indertijd het artikel had uitgeknipt over mijn jongleeractiviteiten was Elly Dienske, van Braingym/Leergym. Zij belde mij al snel op om eens kennis te maken, en na een bezoek aan haar website bleef het bij een voornemen. Pas in 2011 kwam het tot een daadwerkelijk treffen, toen ze me vroeg om tijdens een speciale dag in haar trainingscentrum jongleerworkshops te komen geven. Tijdens de jongleerworkshop zag ik pas wat haar werk precies inhield, en besloot ik het weekend daarna mee te doen met een eerste cursusweekend. Daar viel het dubbeltje over mezelf, waarom ik zo onhandig was en waarom ik pas na 9 maanden kon jongleren. Mijn twee hersenhelften werkten heel slecht samen met elkaar. Als baby, had ik de complete kruipfase overgeslagen. Al hopsend op mijn luier schoof ik door de kamer om vooruit te komen. En ook de loopbewegingen kwamen niet zomaar vanzelf. Ik heb er mijn leven lang een raar loopje door gehouden, stijf, zonder mijn heupen echt mee te bewegen. Nu ik mezelf snapte, kon ik ook de werking van het jongleren snappen. Ik zag daar overigens steeds meer toepassingen om Braingym te integreren in mijn circuslessen.

Ritmegym

SONY DSC

SONY DSC

Tenslotte heb ik les gehad van een Zweedse meneer die me alles eerde over ritme en beweging genaamd Ronny Gardener via RGM Nederland. Een waardevolle aanvulling voor de methode die ik ondertussen heb samengesteld om een volledige training te kunnen geven aan mensen met dementie, Alzheimer of beginnend Alzheimer. Een combinatie van deze trainingen zorgde voor de samenstelling van een volledig nieuwe training.

Zo, dat is een klein stukje voorgeschiedenis over hoe en wat mij bewogen heeft te bewegen en om te starten met Alzheimer in beweging. En hoe de training tot stand is gekomen.

630 Total Views 1 Views Today